Sint-Lutgardis van Tongeren mocht haar lippen bevochtigen met Christus' Bloed

De heilige Lutgardis had een bijzondere devotie tot het Heilig Hart van Jezus.

Sint-Lutgardis van Tongeren mocht haar lippen bevochtigen met Christus' Bloed

THEMA'S:

Eén van de eerste vereerders van het Heilig Hart van Jezus was de heilige Lutgardis van Tongeren (1182 - 1246). Op 16 juni vieren wij haar feestdag.

Sint-Lutgardis heeft rijkdom in het vooruitzicht

Lutgardis werd geboren in Tongeren, in wat nu Belgisch Limburg is. Haar vader was een rijke koopman. Zoals het toen gebruikelijk was, werd zij geacht het familievermogen veilig te stellen met een gunstig huwelijk. Haar streek was in die tijd zeer welvarend en geavanceerd, noem het de middeleeuwse Silicon Valley. Zij kon uitzien naar een leven waarin het haar aan niets ontbrak.

De twijfel slaat toe

Het meisje wilde echter niet trouwen. Ja, wel met Onze Lieve Heer, als non. Op 12-jarige leeftijd trad zij in bij de benedictinessen van Sint-Truiden. De eerste jaren waren zwaar. Ze kon weinig liefde voor God opbrengen. Was het kloosterleven wel voor haar weggelegd? Moest ze dan toch niet ingaan op de huwelijksaanzoeken van jongemannen die speciaal voor haar aan de poort van het klooster stonden?

Lees ook: Sint-Cecilia, een van de eerste martelaressen

Water op de akker

De heilige Teresia van Avila, die andere grote mystica, vergelijkt het geestelijk leven met water op de akker. Soms moeten we iedere druppel eigenhandig met de emmer uit een diepe put halen. Gods genade en het deugdzame leven van goede werken en toegewijd gebed, kunnen zorgen voor een regen die de akker bewatert.

Naast de piekfijne jongeman staat de gehavende Jezus

Die regen overspoelde Lutgardis op 20-jarige leeftijd. Zij sprak met een knappe jongeman, toen Onze Lieve Heer naast hem verscheen. Zo piekfijn als de jongeman eruitzag, zo gehavend was Jezus. Zij zag Hem aan het einde van zijn passie. Voor haar was onmiddellijk duidelijk: Dit is mijn grote liefde. Weldra deed zij haar professie als zuster.

Bestel Wonderdadige Medaille

Het verlangen groeit

Lutgardis omarmde een leven van vasten en boetedoening. Dat werd door medezusters afgedaan als het vuur van een beginneling. Met de jaren groeide echter het verlangen van Lutgardis om dicht bij Onze Lieve Heer te zijn; om, zoals de heilige Ignatius van Loyola het zo mooi zegt, verborgen te worden in de wonden van Christus.

Onze Lieve Heer omhelst haar

Ondanks heftige migraineaanvallen nam Lutgardis deel aan het nachtelijk koorgebed van de zusters. Eenmaal terug op haar kamer, knielde zij bij het kruisbeeld, toen Christus Zijn arm losmaakte en haar omhelsde.

Lees ook: Beschouwing van het Aanbiddenswaardige Gelaat van Onze Heer Jezus Christus

Lutgardis wil de Metten overslaan...

Een ander verhaal is zo geestelijk verheffend, dat we dit volledig citeren, zoals het opgeschreven is in Lutgart, de vertrouwelinge van het Hart van Jezus door Bernard van Rozendaal: Op een morgen, dat de klokken be­gonnen te luiden voor de Metten, voelde Lutgart zich onwel en erg bezweet. Menende, dat zij haar zwakke lichaam wat moest spa­ren, besloot zij de Metten over te slaan en nog een tijd in bed te blijven rusten.

...Maar Onze Lieve Heer vermaant haar

Toen hoorde zij plotseling een stem, die haar toe­sprak: "Waarom laat je het na om naar de Metten te gaan? Je moet niet letten op je lichaam, als je voor de zondaars, die in hun schande neerliggen, boete moet doen." Lutgart schrok hevig bij deze woorden. Haastig stond ze op om zich naar het officie te begeven.

Zij legt haar lippen aan Zijn wond

Toen, bij de deur van de kerk, verscheen haar de gekruisigde Zaligmaker, het lichaam geheel bedekt met bloed. Hij maakte een arm los van het kruis en trok Lutgart op tegen de wond van Zijn rechterzijde. Zij legde haar lippen aan de wonde en dronk hieruit zulk een zoetheid, dat haar hele wezen ervan doortrokken werd.

Honingvolle zoetheid

Vanaf dat ogenblik dien­de zij de Heer met een wonderlijke kracht en opgewektheid; en haar medezusters wis­ten te vertellen, hoe zelfs in haar speeksel iets van de honingvolle zoetheid was ach­tergebleven, die zij had getrokken uit de wond op het kruis.

Teken Toewijding Onbevlekt Hart Maria

Geen woord Frans

Lutgardis bracht het laatste deel van haar leven in een Frans klooster door. Desondanks leerde zij niet de Franse taal. Daardoor kon zij geen abdis worden, al was dit eerder een zegen dan een vloek voor de heilige, die niets anders wilde dan de vereniging met Christus in stil gebed.

Symbool van Vlaamse katholieken in verdrukking

Door haar stug vasthouden aan de Nederlandse taal heeft Lutgardis een sterke devotie gekregen onder Vlaamse katholieken. Zij werden namelijk in de 19de en 20ste eeuw benadeeld door de Belgische overheid, die gedomineerd werd door Franstalige secularisten. Lutgardis was een symbool voor de wens om over het katholieke geloof te spreken in de taal van Guido Gezelle en Jan van Ruusbroec.

Zieken genezen

Naast mystica was Lutgardis een wonderwerkster. Zieken die zij verpleegde, vonden genezing door haar aanraking. Zelfs toen zij op 64-jarige gestorven was, bleef zij vele zieken genezen die haar lichaam aanraakten.

Laatst bijgewerkt: 14 juni 2024 16:42

Doneer