Hoe de Transfiguratie ons kan leren de majesteit en barmhartigheid van Onze Lieve Heer te beminnen
6 augustus is het feest van de Transfiguratie van Onze Lieve Heer. Op deze dag werd de eerste kerk op de berg Tabor ingewijd. Volgens de overlevering was de berg Tabor de "hoge berg" die in het Evangelie wordt beschreven als de plaats van de Transfiguratie.
Het feest van de Transfiguratie
In 1457 gaf paus Callistus III opdracht dit feest in de hele christenheid plechtig te vieren als dank voor de nederlaag van de Turken in Belgrado, met name dankzij de heldhaftige inspanningen van de heilige Johannes van Capistrano. Ook de noveen ter ere van Onze Lieve Vrouw van de Tenhemelopneming begint op deze dag. Wij kennen allen de evangelieverhaling waarin de Heer samen met Petrus, Jakobus en Johannes de top van de berg Tabor beklimt. Op een bepaald moment openbaart Hij Zich in al Zijn glorie, met Mozes aan de ene zijde en Elia, onze geestelijke vader, aan de andere. De discipelen zijn zo in de ban van Zijn glorie dat zij de wens uitspreken om daar te blijven. Deze uiterlijke openbaring van glorie neemt echter geleidelijk af, naarmate de discipelen zien dat de dingen min of meer terugkeren naar de toestand van vóór de Transfiguratie.
Een voorstelling van Zijn vriendelijkheid
Wanneer Onze Lieve Heer van de berg Tabor afdaalt, straalt Hij zo’n buitengewone majesteit uit dat de mensen uit angst voor Hem uitroepen. Wij kunnen twee overwegingen maken met betrekking tot deze buitengewone gebeurtenis. De Transfiguratie kan ons helpen ons een voorstelling te maken van de majesteit van Onze Heer Jezus Christus. Kunstenaars die de Transfiguratie schilderen, geven deze indrukwekkende majesteit doorgaans niet weer. De voorstelling toont Christus vaak met een zeer vredige en serene gelaatsuitdrukking, terwijl de apostelen met grote bewondering naar Hem kijken. Onze Heer is inderdaad omgeven door grote glorie, maar Hijzelf straalt vredigheid, sereniteit en vriendelijkheid uit. Deze eigenschappen waren ongetwijfeld aanwezig in het uiterlijk van de getransfigureerde Christus. Deze manier van weergeven is geenszins onjuist.
Een voorstelling van Zijn majesteit
In de oneindige rijkdom van de heiligheid en de Persoon van Onze Lieve Heer kunnen wij echter een volledig spectrum vinden van alle deugden, tot in hun uiterste consequenties doorgevoerd. Zijn meest sublieme volmaaktheid bestond tegelijkertijd met Zijn goddelijke vriendelijkheid. Zijn majesteit en superioriteit waren van dien aard dat zij in geen verhouding stonden tot enig menselijk begrip. Juist deze legitieme superioriteit wekte respect, genegenheid en eerbied op. Deze eerbied wordt strikt genomen de vrees voor de Heer genoemd. Zo straalde het gelaat van Onze Lieve Heer, naast vriendelijkheid, ook verhevenheid, koninklijke adel, macht, ernst, waardigheid en kracht uit, wat verklaart waarom degenen die Hem zagen, versteld stonden en beefden van vrees.
Een heilige harmonie
Wij zouden mogen hopen dat sommige kunstenaars ook dit aspect van de Transfiguratie van Onze Lieve Heer zouden kunnen schilderen. Dit zou ons helpen de feiten te begrijpen zoals zij werkelijk waren. Een dergelijke afbeelding zou ook het beeld wegnemen van Jezus Christus als iemand die Zich Zijn hele leven lang beperkte tot het tonen van welwillende houdingen. Deze welwillende houdingen bestaan en zijn bewonderenswaardig en wonderbaarlijk. Zij zouden de ziel moeten betoveren. Zij moeten echter worden begrepen in het volledige spectrum van harmonieuze maar tegengestelde deugden. Het beoefenen van uiterste en tegengestelde deugden vormt de volmaaktheid van de heiligheid.
De getuigen van Zijn glorie én Zijn verdriet
Er is waarschijnlijk geen schilder die getalenteerd genoeg is om beide aspecten van de Transfiguratie tegelijkertijd weer te geven. Alleen iemand met een uitzonderlijke geest en uitzonderlijk talent zou dit kunnen doen. Een oplossing zou zijn om de ene kunstenaar het ene aspect te laten schilderen, terwijl een andere kunstenaar het andere aspect schildert. Vervolgens zouden wij deze kunnen samenvoegen en zo een ideaal beeld krijgen van deze buitengewone gebeurtenis. Een andere overweging betreft de discipelen die Onze Lieve Heer naar de berg Tabor riep. Zij waren ook degenen die Hij het dichtst bij Zich wilde hebben in de Olijfberg. Het is passend dat degenen die getuige waren van Zijn glorie, ook op de meest intieme wijze zouden delen in Zijn verdriet. Zij hadden meer geloof in Zijn Goddelijkheid nodig toen zij getuige waren van de schandalige vernederingen die Hij in de Olijfberg moest doorstaan.
"Vraag om de genade om trouw te blijven in tijden van verdriet!"
Wij zouden dit ook kunnen toepassen op ons leven als katholieken. Zo vaak verricht Onze Lieve Vrouw werkelijk wonderbaarlijke dingen in ons apostolaat die de zielen met vreugde vervullen. Als iemand dit ziet, zou hij kunnen zeggen: "U bent zo vreugdevol. Goed zo, wees nog vreugdevoller! Maar vraag om de genade om trouw te blijven in tijden van verdriet!" Er kan een moment komen waarop al deze glorie lijkt te verdwijnen en alle vernedering op ons neerdaalt. Er kan een moment komen waarop al onze hoop met voeten lijkt te worden getreden. Misschien zien wij hoe de vinger van Onze Lieve Vrouw een bepaalde gebeurtenis naar succes leidt. Wanneer er een ramp toeslaat, bedenk dan goed dat Zij een koningin is en de Zetel van Wijsheid. Zij legt nooit tevergeefs haar vinger op iets, noch zonder het tot het einde toe te begeleiden! Denk in de slechtste tijden aan het beste en vertrouw erop dat Onze Lieve Vrouw u in de toekomst zal bijstaan. Wij kunnen er baat bij hebben deze overwegingen in gedachten te houden op het feest van de Transfiguratie van Onze Heer Jezus Christus.
Dit artikel verscheen eerder op americaneedsfatima.org
Laatst bijgewerkt: 5 augustus 2026 14:24
