De heilige Lidwina geeft aalmoes. Bron afbeelding: nobility.org
14 april – Zij leed onder de morele verdorvenheid en het verval van haar tijd
In 1380 werd de heilige Lidwina geboren in het kleine stadje Schiedam in Holland. Haar vader was een rijke edelman genaamd Peter, en haar moeder kwam uit een arm gezin dat een eigen boerderij bewerkte. De familie van haar vader verloor haar fortuin en het hele gezin raakte in armoede.
De heilige Lidwina
In die tijd kreunde het hele christendom onder het gewicht en de verwarring van het Grote Schisma. Op haar vijftiende brak Lidwina tijdens het schaatsen met haar vrienden een rib, waardoor ze gedwongen werd het bed te houden dat ze nooit meer zou verlaten. In de daaropvolgende 38 jaar zou ze op verschrikkelijke wijze alle bekende kwalen van die tijd doorstaan, met uitzondering van lepra. Opgezwollen door vocht zou haar buik zo sterk uitzetten dat ze leek te zijn zwanger; ondraaglijk gevoelig zouden haar ogen bloed vergieten telkens wanneer ze door licht werden geraakt en, verlamd door pijn, droeg ze de Zijwonde van Christus’ lijden door de stigmata. Hoewel ze bij het begin van haar ziekte wanhopig was en deze stortvloed van lijden afwees, werd ze al snel vervuld van een intense liefde voor God die geen pijn kon doven. Vervolgens, verlamd door de pijn van haar kwalen, trok ze een boetekleed aan en ging ze op een onvoldoende dun matras van stro liggen dat op de vloer was uitgestrooid, om haar toch al onbeschrijfelijke pijn nog te vergroten.
Gesprekken met Onze Lieve Heer en Onze Lieve Vrouw
Misschien wel het ergste van al haar lijden was de vervolging door sommige geestelijken, die haar de sacramenten onthielden. Eén priester, Dom André, belasterde haar zelfs en kwam later op onnatuurlijke wijze aan zijn einde. Profetisch waarschuwde de heilige Lidwina Dom André voor zijn naderende dood en dreigde dat hij verdoemd zou worden als hij geen berouw toonde voor zijn gewoonte om te stelen en geen passende genoegdoening zou bieden. Hierop raakte hij in een woedeaanval en “stierf met schuim op de lippen in een uitbarsting van woede tegen de heilige.” Ter compensatie van haar vele lijden werd de heilige Lidwina gezegend met een zeer mystiek geestelijk leven. Ze werd vaak meegenomen naar het aardse paradijs en voerde gesprekken met Onze Lieve Heer, Onze Lieve Vrouw, de engelen en de heiligen.
Bij haar overlijden werd zij op wonderbaarlijke wijze hersteld in alle jeugd
Tegen de tijd van haar dood vertoonde haar lichaam alle weerzinwekkende tekenen van een leven vol lijden. Bij haar overlijden werd zij echter op wonderbaarlijke wijze hersteld in alle jeugd en schoonheid die zij bezat vóór haar ziekte. Joris Karl Huysmans, haar biograaf, brengt het lijden van de heilige Lidwina rechtstreeks in verband met de morele crisis die zich in die tijd aan het ontwikkelen was. Hij laat zien dat de Renaissance, ondanks enkele technische vooruitgangen, in wezen de wedergeboorte van het heidendom was. Vervolgens beschreef hij het reactionaire leger van mannen dat door de goddelijke voorzienigheid was geroepen om te strijden tegen de dwalingen van dit nieuwe historische tijdperk. Hij verdeelde dit leger op slimme wijze in drie niveaus, elk met een specifieke functie.
De heilige Lidwina en onze tijd
Het eerste bestond uit de franciscanen en de predikantenorden die het evangelie verkondigden en het geloof beleden. Het volgende bestond uit de kloosterorden, wier gebeden het succes van het eerste niveau verzekerden. De heilige Lidwina behoorde tot het laatste niveau, waar die lijdende zielen, schijnbaar los van de gebeurtenissen van die tijd, de genade van God verkregen om de loop van de geschiedenis te bepalen. Ondergedompeld in de morele corruptie en het verval van de moderne samenleving, vragen we ons af of er nog steeds zoenoffers bestaan wier voortdurende versterving de straffende hand van God tegenhoudt, waardoor Hij onverdiende genade en zegeningen kan schenken aan een zondige wereld. Er is zeker nog nooit een tijd geweest waarin deze zo hard nodig waren. Naast deze bijzondere zielen moet onze samenleving als geheel echter naar het kruis kijken als middel tot vereniging met Christus. Zoals de Kerk altijd heeft onderwezen, moeten we allemaal “ons kruis opnemen en Hem volgen”. Dan zullen we ware vreugde vinden, de dwalingen van onze tijd overwinnen en samen met de heilige Veronica Giulani uitroepen: “Lang leve het Heilig Kruis: Lang leve het lijden!”
Dit artikel verscheen eerder op nobility.org
Laatst bijgewerkt: 14 april 2026 11:47