De boetetijd van de veertigdagentijd is aangebroken. Katholieken houden zich gewoonlijk aan dit seizoen door iets op te geven. Deze offers bestaan meestal uit het opgeven van gewoonten, spijzen en dranken, als een manier om voor onze zonden te boeten. Het is een zeer persoonlijke verplichting die de wil weerspiegelt om ons leven te beteren.

Dit jaar is echter niet normaal. Ons wordt verteld dat wij “een nieuw normaal” moeten aanvaarden, dat onze gewoonten en levenspatronen verstoort. Alles staat op zijn kop, ook onze vastenperiode.

De verwarring wordt nog groter doordat veel veranderingen rampzalige beperkingen inhouden voor ons levensonderhoud en onze mogelijkheid om God te aanbidden. Andere zorgen zijn anti-christelijke wetten die aan de horizon opdoemen. Onze vastenboetedoening lijkt zo los te staan van het moderne leven. Daarom zijn velen ontmoedigd, omdat zij zich hulpeloos voelen om de gevaren tegen te houden die plotseling ons leven zijn binnengedrongen.

Lees ook: De heldhaftige reactie van sint-Carolus Borromeus op de pest

De noodzaak om onze blik te verruimen

Deze vastentijd moeten wij een bredere oriëntatie hebben dan een persoonlijk verlangen naar boetedoening. Wij moeten een manier vinden om de tragische gebeurtenissen om ons heen te integreren in onze vastenperiode. Als wij dat kunnen doen, zal dat onze boetedoening vruchtbaarder maken en onze vastentijd meer verheven.

Er heerst een wijdverbreide overtuiging dat het kwaad dat over ons gekomen is, alleen aan progressieven te wijten is. Als conservatieven kunnen wij niet begrijpen waarom wij ons in de huidige toestand van troosteloosheid bevinden. Wij hebben veel gedaan om ons tegen deze kwaden te verzetten. Maar de drievoudige last van Covid, burgerlijke onrust en verkiezingschaos weegt zwaar op ons, ondanks onze vele inspanningen en gebeden.

Een dergelijke visie is verkeerd. Wij kunnen deze vastentijd beter begrijpen als wij nadenken over onze eigen fouten en hoe die de natie beïnvloeden. Terwijl de progressieven voor de hand liggende kwaden als abortus, sodomie en godslastering bevorderen, nemen wij ook deel aan vele zonden die Amerika in zijn huidige staat van ellende hebben gebracht. Wij moeten onze rol erkennen en daarvoor rekenschap afleggen.

Deze vastentijd boete doen voor deze zonden is iets positiefs dat wij zouden kunnen doen in het licht van onze hulpeloosheid om de maatschappij ten goede te veranderen. Evenals in vroegere tijden kan een dergelijke boetedoening God bewegen om te handelen op een veel doeltreffender wijze dan die van onszelf.

Het doel van de boetedoening is het haten van de zonde

De Katholieke Encyclopedie omschrijft boetedoening als “een bovennatuurlijke morele deugd waardoor de zondaar ertoe gebracht wordt zijn zonde te haten als een belediging tegen God en tot een vast voornemen van verbetering en genoegdoening.”

Het onderwerp van onze boetedoening is niet de zonde in het algemeen, of zelfs de zonden van anderen, maar onze eigen zonden. Wij zijn daarvoor verantwoordelijk en moeten boete doen.

Zo zouden wij deze vastentijd onze eigen zonden kunnen bekijken door de groothoeklens van wat wij gedaan hebben om het kwaad van de natie te bevorderen. Op die manier kunnen wij onze boetedoeningen integreren in wat er in de maatschappij gebeurt. Wij kunnen dan beter de verschrikkingen van de wereld om ons heen zien en Gods hulp afsmeken.

De zonden waarvoor wij moeten boeten

Amerika is een zondige natie. Wij moeten erkennen dat, ook al treuren wij om de natie en zoeken wij gerechtigheid, allen zondigen tegenover God en bijdragen tot de verdorvenheid van onze natie.

Wij kunnen zondigen door deel te nemen aan zaken die God beledigen. Dit geldt vooral voor onze deelname aan onze hyperseksuele cultuur en mode. Wij hebben een rol in het vergemakkelijken van onreinheid en het verwijtbaar aanvaarden van allerlei seksuele dwalingen.

Wij zondigen door nalatigheid door ons niet uit te spreken tegen de schanddaden die ons omringen. Vaak kunnen wij zwijgen, laks zijn of bang zijn om te vechten tegen de zondige moderne cultuur die gezin, gemeenschap en parochie aantast.

Wij kunnen zondigen door onverschilligheid tegenover de godslasteringen en overtredingen jegens God, Zijn gezegende Moeder en de Kerk, vaak door degenen binnen Kerkelijke structuren. Wij moeten ijver hebben om de leer van de Kerk en de wet van God te verdedigen tegenover een maatschappij waarin men er van geniet deze te vernietigen.

Wij kunnen ons immers afvragen of wij wel genoeg gebeden hebben voor onze decadente natie. Wij moeten onze medeplichtigheid, zwakheid of luiheid haten, waardoor deze zonden ongestoord kunnen voortduren.

Lees ook: Hoe kan ik een levendige devotie tot de heilige moeder ontwikkelen

Een evenwichtige kijk op onze zonden

Zo’n visie op onze deelname aan de zonden van de natie moet ons ertoe brengen de vastentijd anders te beleven. Het stelt ons in staat te zien dat de ware oorzaak van onze huidige tegenspoed niet alleen te vinden is in linkse plannen, maar ook in onze onverschilligheid en ongerechtigheden, die kastijding over ons afroepen. 

Wij zullen dan in de uitstekende positie verkeren om God aan te roepen en Zijn barmhartigheid voor de natie af te smeken. De Schrift zegt: “Bekeert u dus vlug

van al uw afdwalingen, dat ze geen oorzaak van schuld worden” (Ezech. 18:30).

Het is een evenwichtig standpunt, dat er niet toe moet leiden dat wij zware boetedoeningen doen, die onze krachten te boven gaan om ze te vervullen.

De voornaamste daad van boetedoening is niet het opgeven of offeren. Het is onze haat tegen de zonden die God beledigen en ons berouw. Dit oprechte verdriet is wat ons ertoe brengt iets te doen of iets te ondergaan als een manier om onze zonden te vergelden.

Zo zouden wij nog steeds onze gebruikelijke vastenoffers kunnen brengen door het opgeven van gewoonten en eetgewoonten. Dit perspectief stelt ons echter in staat diezelfde offers aan God aan te bieden als een verzoening die geboren wordt uit de haat tegen onze zonden.

Zo kunnen wij deze vastentijd iets verhevens doen tegenover het grote kwaad dat wij onder ogen zien. Er is geen reden om ontmoedigd te zijn als wij op deze manier handelen. Dit is inderdaad een centraal thema van hoop dat in de boodschap van Fatima gevonden wordt. De geschiedenis leert ons dat God deze verzoeningsdaden van nederige en berouwvolle harten gunstig beoordeelt. Hij zal ons te hulp komen en de gebeurtenissen op onvoorstelbare wijze beïnvloeden.

Dit artikel is een vertaling van “How to make this lent sublime by broadening your supernatural horizons,” dat eerder verscheen op tfp.org


1 reactie

Sint-Jozef, martelaar van de grootsheid – Mijn Onbevlekt Hart · maart 18, 2021 op 8:09 am

[…] Lees ook: Hoe u deze vastentijd kunt verheffen door uw bovennatuurlijke blik te verruimen […]

Gesloten voor reacties.