Onze Lieve Vrouw verscheen aan Lucia, Jacinta en Francisco, en gaf hen boodschappen voor de wereld. De zieners bevestigden dat deze verschijningen bekend moesten worden gemaakt aan de Heilige Vader, de Heilige Hiërarchie, en aan het hele christenheid. Dus ofwel zijn de bewijzen duidelijk, zeker en sluitend, waardoor de verschijningen eerwaardig zijn, ofwel zijn de bewijzen twijfelachtig, verwarrend, betwistbaar en de boodschappen vals. Als Onze Lieve Vrouw haar boodschap aan de wereld bekend wilde maken, zou ze niet nagelaten hebben de gebeurtenissen zo te regelen dat de mensheid redelijke motieven zou hebben om de authenticiteit van de boodschap te geloven – en precies dat heeft zij gedaan.

Als de bewijzen zeker zijn en de boodschappen authentiek zijn, kunnen we dus niet nalaten het grootste belang te hechten aan wat deze omvatten. Als Onze Lieve Vrouw werkelijk tot ons heeft gesproken via de zieners, dan moeten wij het hoogste respect aan haar woorden hechten, er over mediteren en met een zorgvuldige analyse het uiterste uit de betekenis ervan halen. Aan de andere kant, als de bewijzen onzeker zijn, kunnen we beter geen seconde verspillen aan het onderwerp. Zoals men de boodschappen niet “enigszins kan geloven,” zo kan men ook niet alleen “ietwat belang” toekennen aan de inhoud ervan.

De ernst van de situatie in de wereld volgens de Fatima-boodschap

Onze Lieve Vrouw sprak tot de wereld. Zij beschreef de situatie als buitengewoon ernstig, wees op de angstaanjagende morele decadentie van de mensheid die hieraan ten grondslag lag en waarschuwde ons met vreselijke aardse straffen – een nieuwe oorlog, de verspreiding van de dwalingen van het communisme, vervolgingen van de Kerk, en wat duizend maal erger is, eeuwige straf als we niet veranderen, en ze schreef ons vervolgens de nodige middelen voor om al deze straffen af te wenden.

Ondanks enkele gelukkige optimisten die hun ogen sluiten voor de werkelijkheid en zeggen dat onze wereld van twijfelachtigheid, naturalisme, morele laksheid en aanbidding van aardse geneugten in overeenstemming is met God, moeten wij het tegendeel geloven – want het tegendeel is wat Onze Lieve Vrouw ons vertelt.

Sommige evolutionistische sociologen vinden het heerlijk om te zeggen dat vandaag beter is dan gisteren en dat morgen noodzakelijkerwijs beter zal zijn dan vandaag. Maar Onze Lieve Vrouw bevestigt dat de werkelijkheid heel anders is: Morgen zal alleen beter zijn dan vandaag als wij ons leven aanpassen en boetedoening praktiseren. Anders marcheren we, hoeveel materiële vooruitgang er ook wordt geboekt op het gebied van geneeskunde, financiën, vermaak en persoonlijk comfort, naar een universele ondergang.

Helaas proberen veel optimistische theologen ook een aardige sfeer te creëren door te beweren dat bijna niemand ooit tot de hel is veroordeeld. Onze Lieve Vrouw leert echter het tegenovergestelde, niet alleen met woorden maar met een onoverwinnelijk, concreet argument: Ze laat de hel zien aan de bange herdertjes, zodat zij de wereld kunnen vertellen wat ze hebben gezien. En we moeten Onze Lieve Vrouw eerder geloven dan een wijsneusachtige theoloog.

Het bovennatuurlijke leven is de ware oplossing

Onze Lieve Vrouw wijst op het gebed, de boetedoening en de bekering van iemands leven als fundamentele geneesmiddelen voor de hedendaagse wereld. Volgens haar rusten op deze drie geestelijke maatstaven de fundamenten van de wereldvrede, het behoud van het Westen tegen de communistische propaganda en het voortbestaan van de beschaving.

Dit zou een schok kunnen zijn voor vele onoplettende katholieken die al hun hoop vestigen op menselijke middelen zoals seminaries, universiteiten, kranten, tijdschriften, boekhandels, bioscopen, werken van liefdadigheid en sociale bijstand. Door deze voorstelling wordt alles gereduceerd tot het materiële domein. De ontkerstening wordt volgens hen veroorzaakt door een gebrek aan hulp- en actiemiddelen om het geloof te bevorderen. Wanneer wij deze gebreken verholpen hebben zullen wij de ontkerstening hebben overwonnen. Maar Onze Lieve Vrouw verschijnt in Fatima en spreekt geen woord over al deze middelen. Hoe verklaart men dit mysterie? En hoe verklaart men dat de pausen onophoudelijk datgene hebben aanbevolen waarover Onze Lieve Vrouw zweeg? Zijn de Fatimaberichten in strijd met de pauselijke richtlijnen?

De pausen bevelen onvermoeibaar aan om alle natuurlijke en legitieme middelen te gebruiken om het sociale koningschap van Onze Heer Jezus Christus te bevorderen. In talloze documenten tonen de pausen echter ook aan dat natuurlijke middelen nutteloos zouden zijn zonder een voortdurend leven van vroomheid, boetedoening en opoffering. De soldaten van Christus moeten voortdurend in gedachten houden dat de natuurlijke middelen wegen voor de genade van God moeten zijn en dat een apostel, of het nu een geestelijke of een leek is, zelf een reservoir moet zijn van de genaden die zijn werken moeten leven.

Met andere woorden, de pausen hebben de elementaire stellingen in het boek van Dom Jean-Baptiste Chautard, De ziel van het apostolaat, onophoudelijk gepromoot en dit zijn dezelfde principes die Onze Lieve Vrouw ons in Fatima leert. De Heilige Maagd ontmoedigt ons niet om ons volledig te wijden aan apostolische werken, maar herhaalt niettemin de leer van Onze Lieve Heer in Bethanië: Men moet in nauwe verbondenheid met God leven, want alles komt voort uit deze verbondenheid, en zonder die verbondenheid blijven zelfs de beste en nuttigste en meest bevorderlijke werken steriel.

De beschermengel van een natie

Laten we nu nog wat andere aspecten van de Fatimaberichten bekijken. De verschijning van de engel van Portugal herinnert ons aan de Kerkelijke leerstelling dat elk volk zijn eigen beschermengel heeft. Er was een tijd dat naties een speciale toewijding hadden tot hun beschermengelen, die aanriepen in hun beproevingen en vooral in de strijd om hun volk binnen de kudde van de Kerk te behouden. Hebben wij hierover nagedacht? Eren wij de beschermengel van ons eigen land?

Liefde en vrees voor God

De engel heeft gebeden in het bijzijn van de herders die zich op de grond bogen. Het is een voorbeeld dat wij moeten imiteren. In onze gebeden moeten we vertrouwend zijn, intiem en kinderlijk. We moeten niet vergeten dat ware kinderlijke vroomheid diep respect niet uitsluit. Dit is een ander punt waarin de Fatima-openbaringen kostbare leerstellingen voor de moderne mens bevatten. Door voortdurend over democratie te praten hebben wij soms de neiging om een egalitaire “toon” aan te slaan, zelfs in onze betrekkingen met God.

Een devotie die liturgisten bestrijden

Een bepaalde liturgische mentaliteit binnen de Kerk heeft jarenlang katholieken tegen bepaalde devoties gekeerd, waaronder het aanbidden van het Allerheiligst Sacrament buiten de Mis en het bidden van de heilige rozenkrans. Toch worden deze twee devoties in Fatima sterk aanbevolen. Voor God is niets onmogelijk en als Hij het zo had gewild, hadden de drie herdertjes naar een plaats kunnen worden gebracht waar het Allerheiligst Sacrament werd gevierd, zodat zij de Heilige Communie hadden kunnen ontvangen. Toch heeft de Voorzienigheid bepaald dat een engel hen de Heilige Communie gaf. Als het aanbidden van het Allerheiligst Sacrament “extra Missam” op enigerlei wijze in strijd is met de ware manier van het begrijpen van de werkelijke tegenwoordigheid, dan zou de Goddelijke Voorzienigheid niet hebben besloten dat de eucharistische aanbidding van de engel en de eerste communie van de kleine herdertjes op dezelfde manier plaats had gevonden als in werkelijkheid het geval was.

Wat het bidden van de heilige rozenkrans betreft, had men deze nauwelijks met meer aandrang kunnen aanbevelen. “Ik ben de Vrouwe van de Rozenkrans”, onthult de Heilige Maagd bij de laatste verschijning. In bijna alle verschijningen drong zij bij de kleine herders aan op deze devotie.

Gelukkig komen beide devoties vandaag de dag weer terug op verzoek van de gelovigen.

Devoties die liturgisten uit de harten van de mensen trachten te wissen

Fatima onderwijst ook met veel aandrang de devotie tot het Heilig Hart van Jezus, die ook door een bepaalde stijl van spiritualiteit aan de kant is geschoven. Alle theologen beschouwden de devotie tot het Heilig Hart van Jezus als een van de kostbaarste genaden die de Kerk in de afgelopen eeuwen heeft getroost. Het was voorbestemd om de liefde van God, verdoofd door het naturalisme van de Renaissance en de dwalingen van de protestanten, jansenisten, deïsten en rationalisten, weer bij de mensen te doen opleven. Het was door deze devotie dat het apostolaat van het gebed in de negentiende eeuw een bewonderenswaardige heropleving van het religieuze leven in de wereld teweegbracht. En aangezien het kwaad waaruit het Heilig Hart van Jezus ons voor moet bewaren dagelijks groeit, groeit de behoefte aan deze onvergelijkbare devotie natuurlijk mee.

Toch moet men daaraan toevoegen dat in de huidige verergering van het hedendaagse kwaad, de Goddelijke Voorzienigheid zich als het ware heeft willen overtreffen door de mensen te wijzen op de devotie tot het Onbevlekt Hart van Maria, die de devotie tot het Heilig Hart van Jezus op een bepaalde manier verfijnt en tot haar volheid brengt. Studies over en de devotie tot het Hart van Maria zijn niet nieuw. Een eenvoudige lezing van de Fatima-boodschappen laat echter zien hoezeer Onze Lieve Vrouw deze devotie voor onze dagen aanbiedt. De missie die ze aan zuster Lucia toevertrouwde was vooral om op aarde te blijven om de harten van mensen naar het Onbevlekt Hart van Maria te trekken. Tijdens de visioenen werd deze devotie vaak geprezen. Bij de tweede verschijning verscheen dit Allerheiligst Hart met doornen gekroond door onze zonden en vroeg de mensheid om gebed tot eerherstel. Het lijkt ons dat dit punt als het ware alle schatten van de Fatima-berichten omvat.

Zo leren de Fatimaverschijningen ons enerzijds de verschrikkelijke ernst van de situatie in de wereld en de ware oorzaken van ons onheil kennen, en leren ze ons anderzijds de middelen om de aardse en eeuwige straffen die ons te wachten staan te vermijden. Aan de mensen in de oudheid schonk God de profeten. In onze tijd sprak Hij tot ons via de Koningin der Profeten. Wat kunnen we zeggen na wat Onze Lieve Vrouw heeft gezegd te bestuderen? De enige geschikte woorden zijn die van Onze Lieve Heer in het Evangelie: “Zo iemand oren heeft om te horen, hij hore!” (Marcus 4:23).

Dit artikel van prof. Plinio Corrêa de Oliveira werd oorspronkelijk gepubliceerd in Catolicismo, nr. 30, in juni 1953. Het is vertaald en aangepast voor publicatie zonder de revisie van de auteur.


2 reacties

Sint-Bernardus leert ons: Houd uw ogen op Onze Lieve Vrouw gericht – Mijn Onbevlekt Hart · februari 15, 2021 op 4:48 pm

[…] Lees ook: Devotie tot het hart van Maria zal de wereld redden. […]

Overwegingen bij het lijden van Christus – Mijn Onbevlekt Hart · april 2, 2021 op 9:51 am

[…] Lees ook: Devotie tot het hart van Maria zal de wereld redden […]

Gesloten voor reacties.