In de oudheid duidden mensen het feest van Maria-Tenhemelopneming aan als het feest van Onze Lieve Vrouw van de Glorie. Ze begrepen dat de Maria-Tenhemelopneming niet alleen de fysieke gebeurtenis waarbij zij de aarde verliet nadat ze op grond van haar Goddelijke Zoon was wederopgestaan en naar de Hemel was gebracht: het was ook haar verheerlijking.

Na haar nederige en onbekende leven op deze aarde had Onze Lieve Vrouw een grotere rol als Koningin en Moeder van de katholieke Kerk na de dood van Onze Lieve Heer. Onze Lieve Vrouw ging door allerlei leed, angst en vernederingen op aarde. Het is passend dat Onze Lieve Heer haar in de ogen van de mensen verheerlijkt heeft door haar tenhemelopneming.

Zij werd verheerlijkt met dit unieke privilege waarbij een louter menselijk wezen door de engelen naar de materiële hemel wordt gebracht. Van daaruit werd zij zeker op mysterieuze wijze naar de fysieke en immateriële hoogten van het hemelse paradijs gebracht, waar zij op dit moment op onuitsprekelijke wijze geniet van het zaligmakende visioen van God, Onze Lieve Heer.

Vele tradities en openbaringen over de veronderstelling bevestigen natuurlijk dat deze verheerlijking door de engelen gepaard ging met onbeschrijflijke uitingen van glorie. Onze Lieve Vrouw was een louter menselijk wezen met een natuur die veel minder is dan die van de engelen. Om het grote verschil tussen de naturen te laten zien, hoeven we ons alleen maar te herinneren hoe een heilige haar eigen beschermengel zag en zo verblind was door wat ze zag dat ze dacht God te zien. En toch behoren beschermengelen tot de laagste rangen van engelen in de hemel.

We kunnen ons alleen maar de glorie voorstellen van Onze Lieve Vrouw die door de hoogste cherubijnen en serafijnen naar de hemel werd gebracht. Zij werd door Gods hoogste schepselen gediend met zulk een groot respect en eerbied dat het leek alsof zij zichzelf onwaardig achtten om hun gebeden en verering aan haar voor te leggen.

Zo kwam Onze Lieve Vrouw, na afscheid te hebben genomen van de mensen op aarde, van de grond in de meest heilige extase; en op een gegeven moment begonnen de uitingen van de engelen. Als het waar is dat op Paasdag de hele natuur zich verheugde en dat op Hemelvaartsdag de hele natuur jubelde, dan kunnen we ons natuurlijk de grote en prachtige vreugde van de hele natuur op de dag van Maria-Tenhemelopneming voorstellen.

Full title: The Assumption of the Virgin Artist: Francesco Botticini Date made: probably about 1475-6

We kunnen ons de prachtige kleuren van de hemel voorstellen. Hoe de sterren van die nacht moeten hebben geschitterd! Als de zon danst en van kleur verandert in Fatima, kunnen we ons de prachtige manier voorstellen waarop ze op die dag moet zijn verschenen! De engelen moeten in prachtige harmonie hebben gezongen en allen moeten grote en onuitsprekelijke innerlijke troost hebben gevoeld!

Het concrete en positieve feit is dat Onze Lieve Vrouw haar innerlijke glorie aan iedereen heeft laten zien tijdens haar tenhemelopneming. We kunnen ons voorstellen hoe zij, die een zeer heilige ziel en een onuitsprekelijke waardigheid en majesteit bezat, op dat moment haar grootsheid op een buitengewone manier liet manifesteren. Zoals de grootsheid van Onze Lieve Heer in zijn verheerlijkte lichaam op de berg Tabor scheen, zo schitterde ook haar heiligheid op natuurlijke wijze en volledig in haar ogen, haar gelaat en haar lichaam.

We kunnen ons deze manifestatie voorstellen als een grote lichtflits die de hemel volledig verduistert. Op dat moment van deze grootsheid manifesteerde ze waarschijnlijk een grote moederlijke tederheid omdat ze een moeder was die afscheid nam van haar kinderen. Zij moet ook een grote uitstorting van barmhartigheid en opperste goedheid hebben laten zien toen zij iedereen duidelijk maakte dat zij niet meer op aarde aanwezig zou zijn en dat, op het moment dat zij de mensheid verliet, haar grote missie in het toppunt van de hemel begon.

De heilige Theresia van het Kindje Jezus zei dat ze haar hemel wilde spenderen aan goed doen op aarde. Als dit waar is voor de Kleine Bloem, hoeveel meer kunnen we dan nog zeggen van de glorie van Onze Lieve Vrouw! Vanaf de tijd van haar tenhemelopneming is de glorie van Onze Lieve Vrouw steeds meer tot uiting gekomen. We zien dit in de bouw van een groot aantal kerken die aan haar zijn opgedragen. Zoals de heilige Louis Grignion de Montfort treffend opmerkt, heeft geen enkele kerk op aarde – behalve misschien kerken die bijna geen kerken meer zijn – niet minstens één altaar dat aan Onze-Lieve-Vrouw is opgedragen. Geen enkele ziel is gered zonder een van haar toegewijdenen te zijn geweest. Mensen hebben geen enkele genade ontvangen, behalve op voorspraak van Onze Lieve Vrouw.

Met andere woorden, haar glorie zal steeds meer groeien tot het einde der tijden wanneer het moment van het Laatste Oordeel komt. Op die dag zal iedereen, ook zijzelf, worden beoordeeld. Maar omdat ze zondeloos en zonder schuld is, zal de Dag des Oordeels de dag van haar hoogste verheerlijking zijn. Als alle deugden en gebreken van alle schepselen bij het Oordeel bekend zullen worden, welke lofzang zal Onze Heer Jezus Christus, de Heilige Geest en de Eeuwige Vader dan op die dag over haar zingen? Het is voorbij woorden. De vreugde van het Laatste Oordeel zal deze verheerlijking van Onze Lieve Vrouw aan het einde van de geschiedenis zijn. Als de geschiedenis voorbij is; als het leven van de mensheid ten einde is en de laatste historische gebeurtenis voorbij is, dan zal zij een waarlijk onpeilbare verheerlijking ontvangen.

Dit artikel is ontleend aan een informele lezing die professor Plinio Corrêa de Oliveira op 13 augustus 1965 gaf. Het is vertaald en aangepast voor publicatie zonder zijn revisie.